๑๐. โลกสูตร

กิสฺมึ โลโก สมุปฺปนฺโน กิสฺมึ กุพฺพติ สนฺถวํ กิสฺส โลโก อุปาทาย กิสฺมึ โลโก วิหญฺญตีติ ฯ

เทวดาทูลถามว่า เมื่ออะไรเกิดขึ้น โลกจึงเกิดขึ้น โลกย่อมชมเชยในอะไร โลกยึดถือซึ่งอะไร โลกย่อมเดือดร้อนเพราะอะไร ฯ

ฉสุ โลโก สมุปฺปนฺโน ฉสุ กุพฺพติ สนฺถวํ ฉนฺนเมว อุปาทาย ฉสุ โลโก วิหญฺญตีติ ฯ อนฺธวคฺโค สตฺตโม ฯ ตสฺสุทฺทานํ นามํ จิตฺตญฺจ ตณฺหา จ สญฺโญชนญฺจ พนฺธนา อพฺภาหตุฑฺฑิโต ปิหิโต อิจฺฉา โลเกน เต ทสาติ ฯ --------

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า เมื่ออายตนะ ๖ เกิดขึ้น โลกจึงเกิดขึ้น โลกย่อมทำความ ชมเชยในอายตนะ ๖ โลกยึดถืออายตนะ ๖ นั่นแหละ โลกย่อมเดือดร้อนเพราะอายตนะ ๖ ฯ จบ อันธวรรค ที่ ๗ -----------------------------------------------------สูตรที่กล่าวในอันธวรรคนั้น คือ นามสูตร จิตตสูตร ตัณหาสูตร สัญโญชนสูตร พันธนสูตรอัพภาหตสูตร อุฑฑิตสูตร ปิหิตสูตร อิจฉาสูตร กับโลกสูตร รวมเป็น ๑๐ ฯ -----------------------------------------------------