๑๑. ปาฏลิปุตตเปตวัตถุ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๑๑. ปาฏลิปุตตเปตวัตถุ เรื่องหญิงชาวเมืองปาฏลีบุตรสนทนากับเปรต (เวมานิกเปรตตนหนึ่งได้กล่าวกับหญิงมนุษย์คนหนึ่งว่า)
สัตว์นรกบางพวก กำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน เปรต อสุรกาย หรือแม้มนุษย์ และเทวดาเธอก็ได้เห็นแล้ว ผลกรรมของตนเธอก็ได้เห็นด้วยตนเอง เราจักนำเธอไปส่งยังเมืองปาฏลีบุตรซึ่งไม่มีใครหวงห้าม เธอไปที่เมืองนั้นแล้วจงทำกุศลกรรมเถิด (เมื่อหญิงนั้นได้ฟังแล้ว มีความปลื้มใจ จึงกล่าวตอบว่า)
เทวดาผู้ควรบูชา ท่านเป็นผู้มุ่งประโยชน์เกื้อกูลแก่ดิฉัน ดิฉันจะทำตามคำของท่าน ท่านเป็นอาจารย์ของดิฉัน
สัตว์นรกบางพวก กำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน เปรต อสุรกาย หรือแม้มนุษย์ และเทวดาดิฉันก็ได้เห็นแล้ว ผลกรรมของตนดิฉันก็ได้เห็นเองแล้ว ดิฉันจะทำบุญให้มาก ปาฏลิปุตตเปตวัตถุที่ ๑๑ จบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๒๙๗}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๑๑. ปาฏลีปุตตเปตวัตถุ ว่าด้วยหญิงชาวเมืองปาฏลีบุตรสนทนากับนางเปรต เวมานิกเปรตตนหนึ่งได้กล่าวกะหญิงมนุษย์คนหนึ่งว่า
|๑๓๑.๗๐๑| ๑๑ ทิฏฺฐา ตยา นิรยา ติรจฺฉานโยนี เปตา อสุรา วาปิ มนุสฺสเทวา สยมทฺทส กมฺมวิปากมตฺตโน เนสฺสามิ ตํ ปาฏลิปุตฺตมกฺขตํ ตตฺถ คนฺตฺวา กุสลํ กโรหิ กมฺมนฺติ ฯ |๑๓๑.๗๐๒| อตฺถกา โมสิ เม ยกฺข หิตกาโมสิ เทวเต กโรมิ ตุยฺหํ วจนํ ตฺวมสิ อาจริโย เม ฯ |๑๓๑.๗๐๓| ทิฏฺฐา มยา นิรยา ติรจฺฉานโยนี เปตา อสุรา วาปิ มนุสฺสเทวา สยมทฺทส กมฺมวิปากมตฺตโน กาหามิ ปุญฺญานิ อนปฺปกานีติ ฯ ปาฏลิปุตฺตเปตวตฺถุ เอกาทสมํ ฯ
สัตว์นรกบางพวกท่านก็เห็นแล้ว สัตว์เดียรัจฉาน เปรต อสูร มนุษย์ หรือเทวดาบางพวก ท่านก็เห็นแล้ว ผลกรรมของตนท่านก็เห็นประจักษ์ ด้วยตนเองแล้ว เราจักนำท่านไปส่งยังเมืองปาฏลีบุตร ท่านไปถึงเมือง ปาฏลีบุตรแล้ว จงทำกรรมอันเป็นกุศลให้มาก. เมื่อหญิงนั้นได้ฟังดังนั้นแล้ว มีความปลื้มใจ จึงกล่าวตอบว่า ข้าแต่ เทพเจ้าผู้อันบุคคลพึงบูชา ท่านปรารถนาความเจริญแก่ดิฉัน ปรารถนา ประโยชน์เกื้อกูลแก่ดิฉัน ดิฉันจักทำตามคำของท่าน ท่านเป็นอาจารย์ ของดิฉัน สัตว์นรกบางพวก ดิฉันก็เห็นแล้ว สัตว์เดียรัจฉาน เปรต อสูร มนุษย์หรือเทวดาบางพวก ดิฉันก็เห็นแล้ว ผลกรรมของตนดิฉัน ก็ได้เห็นเองแล้ว ดิฉันจักทำบุญให้มาก. จบ ปาฏลิปุตตเปตวัตถุที่ ๑๑