๕. สัพพมิตตเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๕. สัพพมิตตเถรคาถา ภาษิตของพระสัพพมิตตเถระ (พระสัพพมิตตเถระได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
คนเกี่ยวข้องกับคน คนยินดีกับคน คนถูกคนเบียดเบียน และคนเบียดเบียนคน
จะต้องการอะไรด้วยคนสำหรับเขา หรือสิ่งที่คนให้เกิด จงละคนที่เบียดเบียนคนเป็นอันมากไปเสีย
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๕. สัพพมิตตเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับคน
|๒๗๒.๑๔๙| ๕ ชโน ชนสฺมึ สมฺพนฺโธ ชนเมวสฺสิโต ชโน ชโน ชเนน เหฐิยติ เหเฐติ จ ชโน ชนํ ฯ |๒๗๒.๑๕๐| โก หิ ตสฺส ชเนนตฺโถ ชเนน ชนิเตน วา ชนํ โอหาย คจฺเฉยฺย เหฐยิตฺวา พหุํ ชนนฺติ ฯ สพฺพมิตฺโต เถโร ฯ
คนเกี่ยวข้องในคน คนยินดีกะคน คนถูกคนเบียดเบียน และคนเบียด- เบียนคน ก็จักต้องการอะไรกับคนหรือกับสิ่งที่คนทำให้เกิดแล้วแก่คน เล่า ควรละคนที่เบียดเบียนคนเป็นอันมากไปเสีย.