๕. ชัมพุกเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๕. ชัมพุกเถรคาถา ภาษิตของพระชัมพุกเถระ (พระชัมพุกเถระได้กล่าว ๔ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
ตลอดเวลา ๕๕ ปี เรามีกายหมักหมมด้วยฝุ่น บริโภคอาหารเดือนละครั้ง ถอนผมและหนวดออกแล้ว @เชิงอรรถ : @ ทวาร ๙ คือ ตา (๒) หู (๒) จมูก (๒) ปาก (๑) ทวารหนัก (๑) ทวารเบา (๑) รวมเป็น ๙
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๖ หน้า : ๓๘๕}
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๔. จตุตกกนิบาต] ๖. เสนกเถรคาถา
ยืนด้วยเท้าข้างเดียว เว้นการนั่ง กินคูถแห้งและไม่ยินดีอาหารที่เขาเชื้อเชิญ
เราได้ทำบาปกรรมอันเป็นเหตุให้ไปสู่ทุคติเป็นอันมากเช่นนั้น ถูกโอฆะต่างๆ พัดพาไป จึงได้ถึงพระพุทธเจ้าว่าเป็นที่พึ่ง
ท่านจงมองเห็นการถึงสรณะ จงมองเห็นธรรมว่าเป็นธรรมดีงาม เราบรรลุวิชชา ๓ ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๕. ชัมพุกเถรคาถา สุภาษิตชี้โทษการประพฤติทรมานตน
|๓๒๗.๒๘๓| ๕ ปญฺจปญฺญาส วสฺสานิ รโชชลฺลมธารยึ ภุญฺชนฺโต มาสิกภตฺตํ เกสมสฺสุํ อโลจยึ ฯ |๓๒๗.๒๘๔| เอกปาเทน อฏฺฐาสึ อาสนํ ปริวชฺชยึ สุกฺขคูถานิ จ ขาทึ อุทฺเทสญฺจ น สาทิยึ ฯ |๓๒๗.๒๘๕| เอตาทิสํ กริตฺวาน พหุํ ทุคฺคติคามินํ วุยฺหมาโน มโหเฆน พุทฺธํ สรณมาคมํ ฯ |๓๒๗.๒๘๖| สรณคมนํ ปสฺส ปสฺส ธมฺมสุธมฺมตํ ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ ชมฺพุโก เถโร ฯ
เราเอาธุลีและฝุ่นทาตัวอยู่ ๕๕ ปี บริโภคอาหารเดือนละครั้ง ถอน ผมและหนวด ยืนอยู่ด้วยเท้าข้างเดียว งดเว้นการนั่ง กินคูถแห้ง ไม่ ยินดีอาหารที่เขาเชื้อเชิญ เราได้ทำบาปกรรมอันเป็นเหตุให้ไปสู่ทุคติเป็น อันมากเช่นนั้น ถูกโอฆะใหญ่พัดไปอยู่ ได้ถึงพระพุทธเจ้าเป็นที่พึ่ง ขอท่านจงดูสรณคมน์และความที่ธรรมเป็นธรรมอันดีเลิศ วิชชา ๓ เราได้ บรรลุแล้ว เราได้ทำกิจพระพุทธศาสนาเสร็จแล้ว.