๑๒. มุทิตเถรคาถา

ร่างกายของเรานี้จงแตกทำลายไปเถิด เนื้อหนังของเราจงเหือดแห้งไป แข้งขาทั้ง ๒ จะหลุดจากที่ต่อเข่าทั้ง ๒ พลัดตกไปก็ตามที

เมื่อเรายังถอนลูกศรคือตัณหาขึ้นไม่ได้ เราจักไม่กิน ไม่ดื่ม ไม่ออกไปจากวิหาร ทั้งจักไม่เอนกายนอน

|๓๓๔.๓๑๑| ๑๒ ปพฺพชึ ชีวิกตฺโถหํ ลทฺธาน อุปสมฺปทํ ตโต สทฺธํ ปฏิลภึ ทฬฺหวิริโย ปรกฺกมึ ฯ |๓๓๔.๓๑๒| กามํ ภิชฺชตุยํ กาโย มํสเปสี วิสียรุํ อุโภ ชนฺนุกสนฺธีหิ ชงฺฆาโย ปปตนฺตุ เม ฯ |๓๓๔.๓๑๓| นาสิสฺสํ น ปิวิสฺสามิ วิหารา จ น นิกฺขเม นปิ ปสฺสํ นิปาเตสฺสํ ตณฺหาสลฺเล อนูหเต ฯ |๓๓๔.๓๑๔| ตสฺส เมวํ วิหรโต ปสฺส วิริยปรกฺกมํ ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ มุทิโต เถโร ฯ อุทฺทานํ นาคสมาโล ภคุ จ สภิโย นนฺทโกปิ จ ชมฺพุโก เสนโก เถโร สมฺภูโต ราหุโลปิ จ ภวติ จนฺทโน เถโร ทเสเต พุทฺธสาวกา ฯ ธมฺมิโก สปฺปโก เถโร มุทิโต จาปิ เต ตโย คาถาโย เทฺว จ ปญฺญาส เถรา สพฺเพปิ เตรสาติ ฯ จตุกฺกนิปาโต นิฏฺฐิโต ฯ ---------------

เรามีความต้องการเลี้ยงชีพ ได้บรรพชาอุปสมบทแล้ว ภายหลังกลับ ได้ศรัทธา มีความเพียรบากบั่นมั่นคง โดยตั้งใจว่า ร่างกายของเรานี้จง แตกทำลายไป เนื้อหนังของเราพึงเหือดแห้งไป แข้งขาทั้งสองของเรา จะหลุดจากที่ต่อแห่งเข่าทั้งสอง ตกลงไปที่พื้นดินก็ตามที เมื่อเรายังถอน ลูกศรคือตัณหาไม่ได้ เราจักไม่กิน ไม่ดื่ม จักไม่ออกจากวิหาร และ จักไม่เอนกายนอน ขอท่านจงดูความเพียรและความบากบั่นของเรา ผู้อยู่ ด้วยความตั้งใจอย่างนั้น เราได้บรรลุวิชชา ๓ แล้ว ได้ทำกิจพระพุทธ ศาสนาเสร็จแล้ว. ----------------------------------------------------- พระเถระที่กล่าวคาถาองค์ละ ๔ คาถา รวมเป็น ๕๒ คาถา รวมเป็นพระเถระ ๑๓ องค์ คือ ๑. พระนาคสมาลเถระ ๒. พระภคุเถระ ๓. พระสภิยเถระ ๔. พระนันทกเถระ ๕. พระชัมพุกเถระ ๖. พระเสนกเถระ ๗. พระสัมภูตเถระ ๘. พระราหุลเถระ ๙. พระจันทนเถระ ๑๐. พระธรรมิกเถระ ๑๑. พระสัปปกเถระ ๑๒. พระมุทิตเถระ. จบ จตุกกนิบาตที่ ๔. -----------------------------------------------------