๑. อังคณิกภารทวาชเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๓. ติกนิบาต] ๒. ปัจจยเถรคาถา ๓. ติกนิบาต ๑. อังคณิกภารทวาชเถรคาถา ภาษิตของพระอังคณิกภารทวาชเถระ (พระอังคณิกภารทวาชเถระเมื่อจะพยากรณ์พระอรหัต จึงได้กล่าว ๓ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
เมื่อเราแสวงหาความบริสุทธิ์โดยอุบายไม่สมควร จึงได้บำเรอไฟอยู่ในป่า เราไม่รู้ทางอันบริสุทธิ์ จึงได้บำเพ็ญตบะอย่างอื่นอีก
ความสุขนั้นเราได้แล้วโดยง่าย ขอท่านจงมองเห็นธรรมว่าเป็นธรรมดีงาม เราบรรลุวิชชา ๓ ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว
เมื่อก่อน เราได้เป็นเผ่าพันธ์แห่งพระพรหม แต่บัดนี้ เราเป็นพราหมณ์ บรรลุวิชชา ๓ ล้างมลทินคือกิเลสได้แล้ว และเป็นพราหมณ์จบไตรเพท
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
เถรคาถาย ติกนิปาโต
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา เถรคาถา ติกนิบาต ว่าด้วยคาถาสุภาษิต ในติกนิบาต ๑. อังคณิกภารทวาชเถรคาถา สุภาษิตชี้ผลการเลือกทางที่ถูกต้อง
|๓๐๗.๒๑๙| ๑ อโยนิสุทฺธิมเนฺวสํ อคฺคึ ปริจรึ วเน สุทฺธิมคฺคํ อชานนฺโต อกาสึ อปรํ ตปํ ฯ |๓๐๗.๒๒๐| ตํ สุเขน สุขํ ลทฺธํ ปสฺส ธมฺมสุธมฺมตํ ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๓๐๗.๒๒๑| พฺรหฺมพนฺธุ ปุเร อาสึ อิทานิ โขมฺหิ พฺราหฺมโณ เตวิชฺโช นฺหาตโก จมฺหิ โสตฺถิโย จมฺหิ เวทคูติ ฯ องฺคณิกภารทฺวาโช เถโร ฯ
เมื่อเราแสวงหาความบริสุทธิ์โดยอุบายไม่สมควร ได้บูชาไฟอยู่ในป่า เมื่อเราไม่รู้ทางแห่งความบริสุทธิ์ ได้บำเพ็ญตบะต่างๆ ความสุขนั้น เราได้แล้วเพราะข้อปฏิบัติอันสบาย ขอท่านจงดูความที่ธรรมเป็นธรรม อันดีงาม วิชชา ๓ เราได้บรรลุแล้ว เราทำกิจพระพุทธศาสนาสำเร็จแล้ว เมื่อก่อนเราเป็นเผ่าพันธุ์แห่งพรหม แต่บัดนี้เราเป็นพราหมณ์ สำเร็จ วิชชา ๓ ล้างบาปแล้ว เป็นผู้มีความสวัสดี รู้จบไตรเพท.