๕. จักขุปาลเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๑. เอกกนิบาต] ๑๐. ทสมวรรค ๗. ติสสเถรคาถา ๕. จักขุปาลเถรคาถา ภาษิตของพระจักขุบาลเถระ ทราบว่า ท่านพระจักขุบาลเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
เรามีนัยน์ตาพิการ ตาบอด เดินทางไกลทุรกันดาร ถึงจะต้องนอนเกลือกกลิ้งอยู่บนพื้นดิน ก็จะไม่ร่วมทางไปกับคนชั่วช้า
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๕. จักขุปาลเถรคาถา สุภาษิตเกี่ยวกับการไม่คบคนชั่ว
|๒๓๒.๙๕| ๕ อนฺโธหํ หตเนตฺโตสฺมิ กนฺตารทฺธาน ปกฺขนฺโต สยมาโนปิ คมิสฺสํ น สหาเยน ปาเปนาติ ฯ จกฺขุปาโล เถโร ฯ
เราเป็นคนบอด มีนัยน์ตาอันโรคกำจัดแล้ว เดินทางไกลอยู่ เรายอมนอน (ตาย) ณ ที่นี้ จักไม่ไปกับเพื่อนผู้ร่วมทางอันลามก.