๖. โกสิยชาดก

ขึ้นชื่อว่าการออกไปจากที่อยู่อาศัยในกาลอันสมควรเป็นการดี ส่วนการออกไปในกาลอันไม่สมควรไม่เป็นการดี เพราะว่าชนจำนวนมากที่เป็นศัตรูทำคนเพียงคนเดียว ที่ออกจากที่อยู่อาศัยโดยกาลอันไม่สมควร แล้วไม่ยังประโยชน์อะไรๆ ให้เกิดขึ้น ให้ถึงความพินาศ เหมือนหมู่นกกาทำลายนกเค้าตัวเดียวให้พินาศ

นักปราชญ์รู้ซึ้งถึงวิธีการต่างๆ เข้าใจถึงช่องทางของคนเหล่าอื่น ทำพวกศัตรูทั้งหมดให้อยู่ในอำนาจแล้ว พึงอยู่เป็นสุขเหมือนนกเค้าผู้ฉลาดโกสิยชาดกที่ ๖ จบ

กาเล นิกฺขมนา สาธุ นากาเล สาธุ นิกฺขโม อกาเลน หิ นิกฺขมฺม เอกกมฺปิ พหุชฺชโน น กิญฺจิ อตฺถํ ชาเตติ ธงฺกเสนาว โกสิยํ ฯ

การออกไปในเวลาอันสมควร เป็นความดี การออกไปในเวลาอันไม่ สมควร ไม่ดี เพราะว่า คนผู้ออกไปโดยเวลาไม่สมควร ย่อมไม่ยัง ประโยชน์อะไรให้เกิดได้ คนที่เป็นศัตรูเป็นอันมาก ย่อมทำอันตรายคน ผู้ออกไปแต่ผู้เดียวในเวลาอันไม่สมควรได้ เหมือนฝูงการุมจิกนกเค้า ฉะนั้น.

ธีโร วิธิวิธานญฺญู ปเรสํ วิวรานุคู สพฺพามิตฺเต วสีกตฺวา โกสิโยว สุขี สิยาติ ฯ โกสิยชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ ---------

นักปราชญ์รู้จักวิธีการต่างๆ เข้าใจช่องทางของคนเหล่าอื่น ทำพวกศัตรู ทั้งมวลให้อยู่ในอำนาจได้แล้ว พึงอยู่เป็นสุขเหมือนนกเค้าผู้ฉลาด ฉะนั้น. จบ โกสิยชาดกที่ ๖.