๗. กากวตีชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๔. จตุกกนิบาต] ๓. กุฏิทูสกวรรค ๗. กากวตีชาดก (๓๒๗) ๗. กากวตีชาดก (๓๒๗) ว่าด้วยนางกากวดี (นฏกุเวรคนธรรพ์ยืนอยู่ในราชสำนัก ได้ขับร้องเพลงว่า)
นางผู้เป็นที่รักของข้าพเจ้าอยู่ที่ใด กลิ่นกายนางก็ยังหอมฟุ้งมาจากที่นั้น ข้าพเจ้ามีใจกำหนัดยินดีในนางใด นางนั้นชื่อว่ากากวดี อยู่ไกลจากนี้ (พญาครุฑได้ฟังดังนั้น จึงถามว่า)
ท่านข้ามสมุทรไปได้อย่างไร ข้ามแม่น้ำเกปุกะไปได้อย่างไร ข้ามสมุทรทั้ง ๗ ไปได้อย่างไร และขึ้นไปยังวิมานฉิมพลีได้อย่างไร (นฏกุเวรคนธรรพ์ตอบว่า)
ข้าพเจ้าข้ามสมุทรไปได้เพราะท่าน ข้ามแม่น้ำเกปุกะไปได้เพราะท่าน ข้ามสมุทรทั้ง ๗ ไปได้เพราะท่าน และขึ้นไปยังวิมานฉิมพลีได้ก็เพราะท่าน (พญาครุฑได้กล่าวว่า)
น่าติเตียนจริง เราตัวใหญ่เสียเปล่า แต่หามีความคิดไม่ เพราะเราได้นำชายชู้ของเมียตัวเองทั้งไปทั้งกลับ กากวตีชาดกที่ ๗ จบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๗๘}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๗. กากาติชาดก ว่าด้วยนางกากี
วาติ จายํ ตโต คนฺโธ ยตฺถ เม วสตี ปิยา ทูเร อิโต หิ กากาติ ยตฺถ เม นิรโต มโน ฯ
หญิงคนรักของเราอยู่ ณ ที่แห่งใด กลิ่นของนางยังหอมฟุ้งมาจากที่แห่ง นั้นถึงที่นี่ ใจของเรายินดีในนางคนใด นางคนนั้น ชื่อกากาติ อยู่ไกล จากที่นี้ไป.
กถํ สมุทฺทมตริ กถํ อตริ เกปุกํ กถํ สตฺต สมุทฺทานิ กถํ สิมฺพลิมารุหิ ฯ
ท่านข้ามทะเลไปได้อย่างไร ท่านข้ามแม่น้ำชื่อเกปุกะไปได้อย่างไร ท่าน ข้ามสมุทรทั้ง ๗ ไปได้อย่างไร ท่านขึ้นต้นงิ้วได้อย่างไร?
ตยา สมุทฺทมตรึ ตยา อตริ เกปุกํ ตยา สตฺต สมุทฺทานิ ตยา สิมฺพลิมารุหึ ฯ
เราข้ามทะเลไปกับท่าน ข้ามแม่น้ำชื่อเกปุกะไปกับท่าน ข้ามสมุทรทั้ง ๗ ไปกับท่าน ขึ้นต้นงิ้วไปกับท่าน.
ธิรตฺถุ มํ มหากายํ ธิรตฺถุ มํ อเจตนํ ยตฺถ ชายายหํ ชารํ อาวหามิ วหามิ จาติ ฯ กากาติชาตกํ สตฺตมํ ฯ --------- ๘ อนนุโสจิยชาตกํ
น่าติเตียนตัวเราผู้มีกายใหญ่โต น่าติเตียนตัวเราผู้มีความสำนึกตัว เพราะ ว่า เราต้องนำมาบ้าง นำไปบ้าง ซึ่งชู้ของเมียตนเอง. จบ กากาติชาดกที่ ๗.