๔. โลมหังสชาดก

เราเร่าร้อนแล้วเปียกชุ่มอยู่ในป่าอันน่าสะพรึงกลัวผู้เดียว เปลือยกายไม่ได้ผิงไฟ เป็นมุนีขวนขวายในการแสวงหาพรหมจรรย์โลมหังสชาดกที่ ๔ จบ

โสตตฺโต โสสีโต คโต เอโก ภึสนเก วเน นคฺโค น จคฺคิมาสีโน เอสนาปสุโต มุนีติ ฯ โลมหํสชาตกํ จตุตฺถํ ฯ

เราเป็นคนเร่าร้อน มีตัวอันเปียกชุ่ม อยู่แต่ผู้เดียวในป่าที่น่ากลัว เป็น คนเปลือยกาย ถึงแม้ความหนาวเบียดเบียนก็ไม่ผิงไฟ มุนีขวนขวาย ด้วยการแสวงหาอย่างประเสริฐ. จบ โลมหังสชาดกที่ ๔.