๒. สุปัตตชาดก

ข้าแต่มหาราช พญากาชื่อสุปัตตะ มีบริวาร ๘๐,๐๐๐ ตัวแวดล้อม อาศัยอยู่ที่กรุงพาราณสี

ข้าพระองค์เป็นทูตของกาเหล่านั้น ถูกพญากาส่งมา จึงได้มา ณ ที่นี้ ข้าพระองค์จะกระทำความจงรักภักดีต่อเจ้านาย จึงได้จิกจมูกคนเชิญเครื่องเสวยให้เป็นแผลสุปัตตชาดกที่ ๒ จบ

พาราณสฺยํ มหาราช กากราชา นิวาสโก อสีติยา สหสฺเสหิ สุปตฺโต ปริวาริโต ฯ

ข้าแต่มหาราช พระยากาชื่อสุปัตตะ เป็นกาอยู่ในเมืองพาราณสี อันกา- แปดหมื่นแวดล้อมแล้ว.

ตสฺส โทหฬินี ภริยา สุปสฺสา ภกฺขิตุมิจฺฉติ รญฺโญ มหานเส ปกฺกํ ปจฺจคฺฆํ ราชโภชนํ ฯ

นางกาสุปัสสาภรรยาของพระยากานั้นแพ้ท้อง ปรารถนาจะกินพระ กระยาหารมีค่ามาก ที่คนหุงต้มแล้วในห้องเครื่อง.

เตสาหํ ปหิโต ทูโต รญฺโญ จมฺหิ อิธาคโต ภตฺตุ อปจิตึ กุมฺมิ นาสายมกรํ วณนฺติ ฯ สุปตฺตชาตกํ ทุติยํ ฯ ---------

ข้าพระบาทเป็นทูตของพระยากาทั้งสองนั้น ถูกนายใช้ให้มาจึงได้เป็นผู้มา ในที่นี้ ข้าพระบาทจะกระทำความจงรักต่อเจ้านาย จึงได้จิกจมูกของคน เชิญเครื่องให้เป็นแผล. จบ สุปัตตชาดกที่ ๒.