๑๐. มหาปิงคลชาดก

ชนทั้งมวลถูกพระเจ้าปิงคละเบียดเบียน เมื่อพระองค์สวรรคตแล้ว ประชาชนพากันยินดี นายทวารบาล พระเจ้าปิงคละผู้มีพระเนตรไม่ดำ เป็นที่รักของท่านหรือ ทำไมท่านจึงร้องไห้ (ยามรักษาประตูกล่าวทูลตอบว่า)

พระเจ้าปิงคละผู้มีพระเนตรไม่ดำ เป็นที่รักของข้าพเจ้าก็หาไม่ แต่ข้าพเจ้ากลัวการเสด็จกลับมาของพระองค์ พระองค์เสด็จไปจากที่นี้แล้ว จะต้องเบียดเบียนพญามัจจุราช เขาถูกพระองค์เบียดเบียนแล้ว พึงนำพระองค์กลับมา ณ ที่นี้อีก (พระโพธิสัตว์ตรัสปลอบยามรักษาประตูว่า)

สพฺโพ ชโน หึสิโต ปิงฺคเลน ตสฺมึ มเต ปจฺจยํ เวทยนฺติ ปิโย นุ เต อาสิ อกณฺหเนตฺโต กสฺมา นุ ตฺวํ โรทสิ ทฺวารปาล ฯ

ชนทั้งปวงถูกพระเจ้าปิงคละเบียดเบียนแล้ว เมื่อพระเจ้าปิงคละนั้น สวรรคตแล้ว ชนทั้งหลายก็ได้ความยินดี ดูกรนายประตู พระเจ้าปิงคละ ผู้ไม่มีพระเนตรดำ เป็นที่รักของท่านหรือ เพราะเหตุไร จึงได้ร้องไห้หนอ?

น เม ปิโย อาสิ อกณฺหเนตฺโต ภายามิ ปจฺจาคมนาย ตสฺส อิโต คโต หึเสยฺย มจฺจุราชํ โส หึสิโต อาเนยฺย ปุน อิธ ฯ

พระเจ้าปิงคละผู้ไม่มีพระเนตรดำ จะเป็นที่รักของข้าพเจ้าก็หามิได้ แต่ ข้าพเจ้ากลัวว่า พระเจ้าปิงคละนั้นจะกลับเสด็จมาอีก พระเจ้าปิงคละเสด็จ ไปจากมนุษย์โลกนี้แล้ว ก็จะเบียดเบียนพระยามัจจุราช พระยามัจจุราช นั้นถูกพระเจ้าปิงคละเบียดเบียนแล้ว ก็จะพึงนำมาส่งมนุษย์โลกนี้อีก.

ทฑฺโฒ วาหสหสฺเสหิ สิตฺโต ฆฏสเตหิ โส ปริกฺขิตฺตา จ สา ภูมิ มา ภายิ นาคมิสฺสตีติ ฯ มหาปิงฺคลชาตกํ ทสมํ ฯ อุปาหนวคฺโค นวโม ฯ --------- ตสฺสุทฺทานํ วรุปาหน ขุชฺช วิกณฺณกโก อสิตาภุย ปญฺจมวจฺฉนโข ทิช เปมวรุตฺตม เอกปทํ กุมินามุข ปิงฺคลเกน ทส ฯ ---------

พระเจ้าปิงคละนั้น พวกเราช่วยกันเผาแล้วด้วยฟืนพันเล่มเกวียน รดด้วยน้ำหลายร้อยหม้อ พื้นที่ดินนั้นเราป้องกันไว้อย่างดีแล้ว ท่าน อย่ากลัวเลย พระเจ้าปิงคละจักไม่เสด็จกลับมาอีก. จบ มหาปิงคลชาดกที่ ๑๐. จบ อุปาหนวรรคที่ ๙. -----------------------------------------------------รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อุปาหนชาดก ๒. วีณาถูณชาดก ๓. วิกัณณกชาดก ๔. อสิตาภุชาดก ๕. วัจฉนขชาดก ๖. พกชาดก ๗. สาเกตชาดก ๘. เอกปทชาดก ๙. หริตมาตชาดก ๑๐. มหาปิงคลชาดก. -----------------------------------------------------