๑๐. ภีมเสนชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๑๐. ภีมเสนชาดก (๘๐) ว่าด้วยท่านภีมเสนชอบคุยโวโอ้อวด (จูฬธนุคคหบัณฑิตโพธิสัตว์กล่าวตำหนิภีมเสนผู้คุยโวโอ้อวดว่า)
ภีมเสน คำที่ท่านข่มขู่คุยโวไว้ในตอนแรก แต่ภายหลังท่านถึงกับปัสสาวะราด คำคุยโวถึงการรบและความกระสับกระส่ายของท่าน ทั้ง ๒ อย่างนี้ช่างไม่สมกันเลย ภีมเสนชาดกที่ ๑๐ จบ วรุณวรรคที่ ๘ จบ รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. วรุณชาดก ๒. สีลวนาคชาดก ๓. สัจจังกิรชาดก ๔. รุกขธัมมชาดก ๕. มัจฉชาดก ๖. อสังกิยชาดก ๗. มหาสุปินชาดก ๘. อิลลิสชาดก ๙. ขรัสสรชาดก ๑๐. ภีมเสนชาดก @เชิงอรรถ : @ ลูกที่ถูกแม่ทอดทิ้ง หมายถึงลูกที่ทำชั่ว เป็นคนหน้าด้าน เพราะขาดหิริโอตตัปปะ ชื่อว่าไม่มีแม่ ถึงแม่@ยังมีชีวิตอยู่ เขาก็ไม่ตั้งอยู่ในฐานะเป็นลูก(ถูกตัดแม่ตัดลูก) (ขุ.ชา.อ. ๒/๗๙/๑๗๘)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๓๓}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๑๐ ภีมเสนชาตกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๑๐. ภีมเสนชาดก ว่าด้วยคำแรกกับคำหลังไม่สมกัน
ยนฺเต ปวิกตฺถิตํ ปุเร อถ เต ปูติสรา สชนฺติ ปจฺฉา อุภยํ น สเมติ ภีมเสน ยุทฺธกถา จ อิทญฺจ เต วิหญฺญนฺติ ฯ ภีมเสนชาตกํ ทสมํ ฯ วรุณวคฺโค อฏฺฐโม ฯ --------- ตสฺสุทฺทานํ วรุณา อกตญฺญูวเร ตุ สจฺจวรํ สวนปฺปตินา จ อภิตฺถนย กรุณาย สิลาปลฺว อิลฺลิสโต ปุน ทินฺทิม ปูติสเรน ทส ฯ ---------
เมื่อก่อนนี้ ท่านพูดอวดเรา แต่ภายหลังเหตุไรท่านจึงถ่ายอุจจาระออกเล่า ดูกรภีมเสน คำทั้ง ๒ ย่อมไม่สมกัน คือ คำที่พูดถึงการรบและบัดนี้ ท่านเดือดร้อนใจอยู่. จบ ภีมเสนชาดกที่ ๑๐. จบ วรุณวรรคที่ ๘. -----------------------------------------------------รวมชาดกที่มีวรรคนี้ คือ ๑. วรุณชาดก ๒. สีลวนาคชาดก ๓. สัจจังกิรชาดก ๔. รุกขธรรมชาดก ๕. มัจฉชาดก ๖. อสังกิยชาดก ๗. มหาสุบินชาดก ๘. อิลลีสชาดก ๙. ขรัสสรชาดก ๑๐. ภีมเสนชาดก. -----------------------------------------------------