๙. ขรัสสรชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๙. ขรัสสรชาดก (๗๙) ว่าด้วยเสียงดังอึกทึกครึกโครม (พระโพธิสัตว์กล่าวคาถานี้ตำหนิกำนันผู้ร่วมมือกับพวกโจรปล้นชาวบ้านว่า) {ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๓๒} พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๑. เอกกนิบาต] ๘. วรุณวรรค รวมชาดกที่มีในวรรค
คราวใด ชาวบ้านถูกปล้น ฝูงโคถูกเชือด บ้านเรือนถูกเผาวอดวาย ผู้คนถูกเกณฑ์ไป คราวนั้น ลูกที่ถูกแม่ทอดทิ้ง จึงมาตีกลองจนอึกทึกครึกโครม ขรัสสรชาดกที่ ๙ จบ ๑๐. ภีมเสนชาดก (๘๐) ว่าด้วยท่านภีมเสนชอบคุยโวโอ้อวด (จูฬธนุคคหบัณฑิตโพธิสัตว์กล่าวตำหนิภีมเสนผู้คุยโวโอ้อวดว่า)
ภีมเสน คำที่ท่านข่มขู่คุยโวไว้ในตอนแรก แต่ภายหลังท่านถึงกับปัสสาวะราด คำคุยโวถึงการรบและความกระสับกระส่ายของท่าน ทั้ง ๒ อย่างนี้ช่างไม่สมกันเลย ภีมเสนชาดกที่ ๑๐ จบ วรุณวรรคที่ ๘ จบ รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. วรุณชาดก ๒. สีลวนาคชาดก ๓. สัจจังกิรชาดก ๔. รุกขธัมมชาดก ๕. มัจฉชาดก ๖. อสังกิยชาดก ๗. มหาสุปินชาดก ๘. อิลลิสชาดก ๙. ขรัสสรชาดก ๑๐. ภีมเสนชาดก @เชิงอรรถ : @ ลูกที่ถูกแม่ทอดทิ้ง หมายถึงลูกที่ทำชั่ว เป็นคนหน้าด้าน เพราะขาดหิริโอตตัปปะ ชื่อว่าไม่มีแม่ ถึงแม่@ยังมีชีวิตอยู่ เขาก็ไม่ตั้งอยู่ในฐานะเป็นลูก(ถูกตัดแม่ตัดลูก) (ขุ.ชา.อ. ๒/๗๙/๑๗๘)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๓๓}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๙ ขรสฺสรชาตกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๙. ขรัสสรชาดก ว่าด้วยบุตรที่มารดาละทิ้ง
ยโต วิลุตฺตา จ หตา จ คาโว ทฑฺฒานิ เคหานิ ชโน จ นีโต อถาคมา ปุตฺตหตาย ปุตฺโต ขรสฺสรํ เทณฺฑิมํ วาทยนฺโตติ ฯ ขรสฺสรชาตกํ นวมํ ฯ ---------
เมื่อใดพวกโจรปล้น และฆ่าวัวกิน เผาบ้าน และจับคนไปเป็นเชลย เมื่อนั้น บุตรที่มารดาละทิ้งแล้ว จึงมาตีกลองเสียงดัง. จบ ขรัสสรชาดกที่ ๙.