๘. กามนีตชาดก

เราอยากได้พระนครทั้ง ๓ และรัฐทั้ง ๓ คือ (๑) ปัญจาละ (๒) กุรุยะ (๓) เกกกะ ในระหว่างพระนครเหล่านั้น พ่อพราหมณ์เอ๋ย เราอยากได้ยิ่งกว่าราชสมบัติที่เราได้แล้วเสียอีก เจ้าจงเยียวยาข้าพเจ้าผู้ถูกความอยากทำลายแล้วเถิด (ท้าวสักกเทวราชโพธิสัตว์ตรัสกับพระราชาว่า)

จริงอยู่ คนถูกงูเห่ากัด หมอบางคนก็รักษาหาย คนถูกผีสิง หมอผีที่เก่งบางคนก็ขับออกได้ แต่คนถูกความอยากทำลาย ใครๆ ก็เยียวยาไม่ได้ เพราะว่า คนที่ล่วงเลยกุศลธรรมแล้วจะเยียวยาได้อย่างไรกามนีตชาดกที่ ๘ จบ

ตโย คิรึ อนฺตรํ กามยามิ ปญฺจาโล กุรุโย เกกเก จ ตตุตฺตรึ พฺราหฺมณ กามยามิ ติกิจฺฉ มํ พฺราหฺมณ กามนีตํ ฯ

เราปรารถนาระหว่างเมืองทั้ง ๓ คือ เมืองปัญจาละ ๑ เมืองกุรุยะ ๑ เมือง เกกกะ ๑ ดูกรท่านพราหมณ์ เราปรารถนาราชสมบัติทั้ง ๓ เมืองนั้นมาก กว่าสมบัติที่เราได้แล้วนี้ ดูกรพราหมณ์ ขอให้ท่านช่วยรักษาเราผู้ถูก ความใคร่ครอบงำด้วยเถิด.

กณฺหาหิ ทฏฺฐสฺส กโรนฺติ เหเก อมนุสฺสวิฏฺฐสฺส กโรนฺติ ปณฺฑิตา น กามนีตสฺส กโรติ โกจิ โอกฺกนฺตสุกฺกสฺส หิ กา ติกิจฺฉาติ ฯ กามนีตชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ ---------

อันที่จริง เมื่อบุคคลถูกงูเห่ากัด หมอบางคนก็รักษาได้ อนึ่ง บุคคลถูกผี เข้าสิง หมอผู้ฉลาดก็ไล่ออกได้ แต่บุคคลถูกความใคร่ครอบงำแล้ว ใครๆ ก็รักษาไม่หาย เพราะว่า เมื่อบุคคลล่วงเลยธรรมขาวเสียแล้ว จะรักษาได้อย่างไร? จบ กามนีตชาดกที่ ๘.