๖. มหิฬามุขชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๖. มหิฬามุขชาดก (๒๖) ว่าด้วยพญาช้างมหิฬามุข (อำมาตย์โพธิสัตว์กราบทูลพระราชาว่า)
พญาช้างต้นชื่อมหิฬามุขได้เที่ยวทำร้ายคน เพราะสำเหนียกคำของพวกโจรมาก่อน พญามงคลหัตถีได้ตั้งอยู่ในคุณธรรมทั้งปวง เพราะสำเหนียกคำของนักบวชผู้สำรวมดีมหิฬามุขชาดกที่ ๖ จบ
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๖ มหิฬามุขชาตกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๖. มหิฬามุขชาดก ว่าด้วยการเสี้ยมสอน
ปุราณโจราน วโจ นิสมฺม มหิฬามุโข โปถยมานุจาริ สุสญฺญตานํ หิ วโจ นิสมฺม คชุตฺตโม สพฺพคุเณสุ อฏฺฐาติ ฯ มหิฬามุขชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ ---------
พระยาช้างชื่อมหิฬามุข ได้เที่ยวทุบตีคน เพราะได้พึงฟังคำของพวก โจรมาก่อน พระยาช้างผู้เชือกอุดมตั้งอยู่ในคุณทั้งปวง ก็เพราะได้ฟังคำ ของท่านผู้สำรวมดีแล้ว. จบ มหิฬามุขชาดกที่ ๖.