๑. ปทุมชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๒. ปทุมวรรค หมวดว่าด้วยดอกบัว ๑. ปทุมชาดก (๒๖๑) ว่าด้วยลูกชายเศรษฐีขอดอกบัว (ลูกชายเศรษฐีคนหนึ่งเรียกชายจมูกแหว่งมาแล้ว กล่าวขอดอกบัวว่า)
ผมและหนวดที่ขาดไปแล้วๆ ยังงอกขึ้นอีกฉันใด ขอจมูกของท่านจงงอกขึ้นฉันนั้น เราขอดอกบัวท่านแล้ว ขอท่านจงให้แก่เรา (ลูกชายเศรษฐีคนที่ ๒ กล่าวขอว่า)
พืชที่เก็บไว้ในฤดูใบไม้ร่วง เขาหว่านลงในนาแล้วงอกขึ้นฉันใด ขอจมูกของท่านจงงอกขึ้นฉันนั้น เราขอดอกบัวท่านแล้ว ขอท่านจงให้แก่เรา (พระโพธิสัตว์ลูกชายเศรษฐีคนที่ ๓ กล่าวขอว่า)
คนทั้ง ๒ คนนี้เพ้อเจ้ออยู่ด้วยคิดว่า ผู้นี้จะให้ดอกบัวแก่เราบ้าง พวกเขาจะพูดหรือไม่พูดก็ตาม จมูกของท่านไม่มีทางจะงอกขึ้นได้ เราเพียงแต่ขอท่านเท่านั้น ท่านจงให้ดอกบัวแก่เรานะสหาย ปทุมชาดกที่ ๑ จบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๒๗}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๒ ปทุมวคฺโค ๑ ปทุมชาตกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๒. ปทุมวรรค ๑. ปทุมชาดก ไม่ควรพูดให้เกินความจริง
ยถา เกสา จ มสฺสุ จ ฉินฺนํ ฉินฺนํ วิรูหติ เอวํ รูหตุ เต นาสา ปทุมํ เทหิ ยาจิโต ฯ
ผมและหนวดที่โกนแล้ว ตัดแล้ว ย่อมงอกขึ้นใหม่ได้ ฉันใด จมูกของ ท่านจงงอกขึ้นใหม่ ฉันนั้น ข้าพเจ้าขอดอกปทุม ขอท่านจงให้แก่ ข้าพเจ้าเถิด.
ยถา สารทิกํ วีชํ เขตฺเต วุตฺตํ วิรูหติ เอวํ รูหตุ เต นาสา ปทุมํ เทหิ ยาจิโต ฯ
พืชที่เก็บไว้ในสารทสมัย เอาหว่านลงในนา ย่อมงอกขึ้น ฉันใด จมูก ของท่านจงงอกขึ้นใหม่ ฉันนั้น ข้าพเจ้าขอดอกปทุม ขอท่านจงให้แก่ ข้าพเจ้าเถิด.
อุโภปิ วิลปนฺเตเต อปิ ปทฺมานิ ทสฺสติ วชฺชุํ วา เต น วา วชฺชุํ นตฺถิ นาสาย รูหนา เทหิ สมฺม ปทุมานิ ปทฺมา เม เทหิ ยาจิโตติ ฯ ปทุมชาตกํ ปฐมํ ฯ ---------
แม้คนทั้งสองนั้นคิดว่า ท่านจักให้ดอกปทุมแก่ตน จึงได้พูดพล่ามไป คนทั้งสองนั้นจะพึงกล่าว หรือไม่กล่าวก็ตาม จมูกย่อมงอกขึ้นไม่ได้ ดูกรสหาย ข้าพเจ้าขอดอกปทุม ขอท่านจงให้แก่ข้าพเจ้าเถิด. จบ ปทุมชาดกที่ ๑.